Počeci zdravstvene zaštite studenata vezani su za početak rada Univerziteta u Beogradu. Prvi lekari, za oko 6.000 studenata Beogradskog Univerziteta (1924-1928. god.), bili su dr Milutin Kopša za studente i dr Neda Jovanović za studentkinje.

Januara 1931. god. počinje sa radom Studentska poliklinika u zgradi Interne “B” klinike (šef je dr Neda Jovanović), ambulanti pri Dermatološkoj klinici (dr Milorad Kijanović) i Antituberkulozni dispanzer za studente (dr Julka Popović).

Godine 1948. god. studentima Univerzitetea u Beogradu ustupljen je prostor sanatorijuma “Pantović” u ul. Prote Mateje 29, a četiri godine kasnije i zgrada u ulici Proleterskih brigada 57, te se 1961. osniva Studentska poliklinika sa Stacionarom (bolnicom). Od oboljenja među studenatima prvih generacija Beogradskog Univerziteta, dominirali su tuberkuloza, malokrvnost, malarija, trahom i druge zarazne bolesti.

Postojeća zdravstvena ustanova 1971. god. transformiše se u Zavod za zdravstvenu zaštitu studenata.

Danas, zaposleni u Zavodu, obezbeđuju zdravstvenu zaštitu za oko 120.000 studenata Univerziteta i viših škola u Beogradu (državnih i privatnih). U poslednjih nekoliko godina od oboljenja među studentima, najčešća su oboljenja disajnih organa i organa za varenje, malokrvnost i poremećaji vida.

Osnivač Zavoda za zdravstvenu zaštitu studenata je grad Beograd.